Wednesday, January 17, 2007

Treinreizigers

Reizen met de trein is soms best interessant. Of, nou ja, op een verschoten stoel naast een dikke passagier gepropt voor de duizendste keer hetzelfde landschap aan je voorbij zien gaan, dáár is niet zo gek veel aan. Maar de mensen, die maken het leuk. Aan de plaats waar iemand gaat zitten, kun je al afleiden met wat voor ’n type je te maken hebt. Zo heb je bijvoorbeeld:


  • De Eersteklasser.
    Een man, vijftig-plusser, gezet postuur, grijs haar, kalend en een snor. Altijd in pak. De jas hangt naast hem aan het haakje, maar de sjaal blijft om. Een koffertje, of leren aktentas, staat op de stoel naast hem, of bij drukte in het gangpad. Bovendien is de Eersteklasser herkenbaar aan de geur van een zware aftershave, die om hem heen hangt.

  • De Belmiep.
    Een vrouw, twintig tot dertig jaar oud, slank, met opgestoken haar en puntschoenen. De stoel naast haar wordt volledig in beslag genomen door een enorme ‘handtas’, waaruit ze het onvermijdelijke mobieltje haalt, zodra de trein begint te rijden (en soms al eerder). Het mobieltje is meestal een roze uitklapexemplaar. Als het eerste gesprek is afgelopen, wordt het volgende nummer ingetoetst. Gesprekken gaan in het algemeen over persoonlijke dingen die je niet wilt weten.

  • De Halzitter.
    Man of vrouw, vijfendertig tot vijftig jaar oud, te vinden in de halletjes tussen de eerste en tweede klasse, en in het bezit van een vouwfiets. Een felgekleurd water- en winddicht jack is verplicht, evenals een kort kapsel, waaraan geen stormschade kan ontstaan. Voor Halzittervrouwen geldt bovendien: waterdichte leren schoenen met platte zolen en weinig tot geen make-up. Halzitters hebben vaak een sportieve rugzak en een leesboek bij zich.

  • De Nerd.
    Man, twintig tot veertig jaar oud, met bril en laptop. Wat er op de laptop te zien is, variëert van beleidsnotities tot programmeertaal, maar is in elk geval onleesbaar en onbegrijpelijk. De Nerd laat zich door niets en niemand afleiden en zal nooit een spelletje doen op zijn pc.

  • De Hiphopper.
    Man of vrouw, dertien tot twintig jaar oud. Hiphoppers zie je zelden alleen, maar meestal in een groep van minstens vijf exemplaren. Uit één of meerdere mobieltjes komt onverstaanbare teringherrie, die soms overstemd wordt door het geschreeuw van de groep zelf. De Hiphopper kent geen zitplaatsen, banken worden gebruikt om op te staan.

  • De Slaper.
    Man of vrouw, alle leeftijden. Zodra de trein in beweging komt, zakt de Slaper onderuit, al dan niet op de schouder van een medepassagier, en valt in slaap. De mond zakt open en soms klinkt er een heuse snurk. De Slaper is favoriet bij conducteurs, omdat het altijd een leuk moment oplevert als hij wakker schrikt en zenuwachtig naar zijn kaartje gaat zoeken.
En dan stappen ze ze uit, de Halzitter als eerste, blokkeert met zijn of haar fiets de doorgang voor alle anderen. De Eersteklasser moppert daar zacht over, terwijl de Hiphoppers hem hardop uitlachen. De Belmiep graait haar spullen die ze over twee banken, een tafeltje en het bagagerek heeft verspreid bij elkaar, propt ze in de tas en loopt al bellend weg: “Ja, ik stap nú uit hoor, ja, doeeee-hooooeeiiii…” De Nerd kijkt verstoord en geërgerd op van zijn scherm, klapt uiteindelijk toch de computer dicht en begeeft zich voorzichtig – laptops zijn breekbaar – in het gangpad. De Slaper schrikt wakker: “Zijn we er al?!", pakt haastig zijn tas en spoedt zich naar de deuren. Treinreizigers... zodra hun voeten het perron raken, gaan ze op in de massa die naar de trappen stroomt, het zijn toch net gewone mensen…

4 comments:

reyer said...

vet leuk stukje! :)

erg geschikt voor een column in de 'adem'... jammer dat die er niet meer is.

Maatje said...

De adem...dat was nog voor mijn Jonah-tijd zeker...

Elisa said...

Cool stukej.. wat worden we tog lekkr in hokjes en vakjes gedeelt ;)
maargoed ik zie het hele tafereel voor me.. haha

Anonymous said...

Gerdien,

Kun je je mail effe checken!!

Ik wacht op een bevesting van je!

GroetGelovig