De Wesp met het talent voor timing

Ter inleiding: bekijk deze scene uit de film 'Case 39' even...

Terwijl ik in de bioscoop zat, kreeg ik al de rillingen van al die wespen. En ik dacht nog: "Hah, ben ik blij dat zoiets niet in het echt gebeurt!" Little did I know...

Want toen ik thuiskwam - het was al middernacht geweest - wilde ik de kou en de regen van Koninginnedag wel even van me afspoelen onder de douche. Dus pakte ik een handdoek en deed de deur van mijn badkamertje open. Terwijl ik mijn trui uit deed, hoorde ik een vreemd geluid achter het douchegordijn. Nietsvermoedend schoof ik het iets aan de kant. Aanvankelijk zag ik niets. Maar toen keek ik naar beneden... Er bewoog iets in het doucheputje. En het geluid werd harder. "Bzzt, bzzz, BUZZZZZ!" Eerst kwam een zwarte poot naar boven door een van de gaatjes. Toen een tweede... gevolgd door de monsterlijke zwart met gele kop van een gigantische wesp. Mijn hart sloeg over en ik sloeg een hand voor mijn mond om mijn ijselijke gil te smoren. Ik geloofde niet wat ik zag. Ik kneep in mijn arm om er zeker van te zijn dat ik niet droomde na het zien van de film. Maar het was Echt. Helemaal Echt. Shit! Het beest kwam steeds verder omhoog. Nog even en hij zou eruit zijn. Snel handelen dus!

De poging met de douchestraal had niet het beoogde effect (wesp bleef drijven). De poging met het aardappelmesje was ook niet succesvol (mesje was te breed voor het putje). De poging met de pincet slaagde. Maar de wesp was nog niet plat genoeg naar mijn zin. De fles badschuim hielp het beest definitief om zeep. En de tuin van mijn benedenbuurvrouw de laatste rustplaats voor de wesp met het grootste talent voor timing...